İzmir'de akılalmaz olay: Kurşun fabrikası sakat bıraktı!

Gaziemir ilçesindeki eski kurşun fabrikası, halk arasında 'İzmir'in Çernobil'i' olarakta bilinen ve yıllar önce kapatılmasına rağmen toprağa gömülen radyoaktif maddeler nedeniyle risk oluşturan kurşun fabrikası,  Torbalı ilçesine taşındı. 2014 yılında fabrikada döküm elemanı olarak işe başlayan ve maddi yetersizlik nedeniyle süreki fazla mesai yapan 4 çocuk babası Suat Akbal, aşırı derecede kurşuna maruz kaldı. Ancak zamanla aşırı halsizlik yaşamaya başladı. Ege Üniversitesi Hastanesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi ve İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'ne giden Suat Akbal'ın kurşun zehirlenmesi yaşadığı saptandı. Zamanla bacaklarını kullanamaz hale gelip, koltuk değnekleriyle yürümek zorunda kalan Akbal, yaklaşık bir yıl boyunca iş yerinden destek gördü: Fabrika yönetimi tedavisi karşılayıp, maaşını yatırdı.

1 yılın sonunda işine son verildiğini dile getiren Akbal, sorumlular hakkında dava açtı. Davanın yaklaşık 2 yıldır devam ettiğini söyleyen Suat Akbal: 

"İlk rahatsızlandığımda yaklaşık bir yıl boyunca iş yerim tedavimi karşıladı. Şikayetlerim ise günden güne arttı. Ağrılarım dayanılmaz hale geldi. Fizik tedavi gördüm ve daha sonra bastona düştüm, destekle yürümeye başladım. Böyle olunca iş yerim beni içeri bile almamaya başladı. Güvenlikle gidip, güvenlikle dönüyordum. Gidip gelirken de herhangi biriyle konuşmam yasaktı. Bu süreçte beni gören birkaç kişi korkup işten ayrıldı. O yüzden beni saklamaya çalışıyorlardı" dedi.

BİR YIL BOYUNCA BU ŞEKİLDE ÇALIŞMAYA DEVAM ETTİM
Akbal, işe girdiği ilk andan itibaren vücudundaki kurşun değerinin diğer personellere  kıyasla normalin çok üstünde olduğunu ifade ederek, "Her vardiyada yaklaşık 40 ton döküm yapıyorduk. Çalıştığım dönemde eleman eksikliğimiz vardı bazen 2 bazen 3 vardiya çalıştığımız oluyordu. Haftada 1 gün izin kullanıyorduk. Normalde bizim gibi ağır metal sektöründe çalışanların 7 saatten fazla çalışmaması gerekiyormuş. Biz de böyle bir imkan olmadığı için vücut depolamaya geçmiş. İş yerim tetkikleri yaptıktan sonra tedaviye gönderseydi zaten bu kadar ağırlaşmazdım. Bir yıl boyunca bu şekilde çalışmaya devam ettim. Bir yılın sonunda artık çalışamaz hale geldiğimde mide bulantıları, halsizlik ve sabahları kusma ile uyanmaya başladım. İlk etapta aile doktoruna gittim" diye konuştu.

'KURŞUN ORANININ DÜŞMESİ İÇİN OYALADILAR'
Yaklaşık 3 yıl boyunca Ege Üniversitesi Hastanesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi ve İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördüğünü belirten Akbal, "Vücudum tüm tedavilere rağmen kurşunu atamadı. 2018 yılında Ege Üniversitesi'nde 'Vücudun 15 ya da 20 yılda ancak arınacak, yapacak bir şey yok' dediler. Arındıktan sonra kalıcı hasar da kalabilirmiş. Yapacak bir şey olmadığı için tedavim sonlandırıldı. O tarihten beri bekliyorum. Tedavi gördüğüm bütün yerler kurşun zehirlenmesine bağlı nöropatik rahatsızlık olduğunu onaylamıştır. Bununla ilgili tüm raporlarım mevcuttur. İş yerindeki hekim durumu önceden fark edip hastaneye sevkimin yapılmasını istemiş ama işlerin yoğunluğundan dolayı beni hastaneye göndermeyi ertelemişler. Beni eve gönderdiler, ben iş yerim benim için telaşlanıyor sandım. Meğer kandaki kurşun oranının düşmesi için beni oyalıyorlarmış" şeklinde konuştu.

'RİSKLERİ ANLATAN KİMSE OLMADI'
İş yerinde kurşun zehirlenmesi yaşayan tek kişinin kendisi olmadığını söyleyen Akbal, "Benim gibi Bayram isimli bir işçi de hastalanmıştı. O da iki ayağını kullanamıyor ancak o firmayla anlaştı. 50 bin TL civarında bir para alıp uzlaşmaya gitti ve imzasını attı. Aslında bu fabrika Gaziemir'den taşınan, şu anda bile atıkları sebebiyle zehir saçan kurşun fabrikasıymış. Ben de bunu sonradan öğrendim. İşe girerken de çalışırken de ciddiyeti ve riskleri anlatan kimse olmadı. Biz davalarımızı açtık, adaletimize güveniyoruz. Haklı olduğumuzu biliyoruz, sonuna kadar hakkımızı arayacağız. Bu süreç ne kadar uzayacak bilmiyoruz. Ailemle birlikte çok mağduruz hiçbir gelirimiz yok" dedi.

'BİZİ GÖRSÜNLER, SESİMİZİ DUYSUNLAR'
Suat Akbal'ın eşi ev hanımı Nurgül Akbal (33) ise, "Dört tane çocuğumuz var. Bu evde hem kadın hem erkek oldum. Eşime hep yardımcı olmaya çalışıyorum. Bundan 6 yıl önce bu işleri yapabileceğimi düşünmezdim. Ama şimdi aslan kesildim. Çocuklarım da ben de çok mağdur kaldık. Çok yokluk çektik. Bizi görsünler, sesimizi duysunlar" dedi.