Başlangıç

Uzun bir aradan sonra, tekrar kalemi elime aldım. Bugünden itibaren, siz değerli Egeye Bakış gazetesi okurları için,  politika, spor ve güncel olaylara dönük yazılar yazacağım. Umarım ilginizi  çekecek konulara değinebilirim.

Daha önceki yazılarımı takip edenler, bilir. Ben siyaset yazarken, kişiler üzerinden pek konuşmam. Sistemi anlamaya ve açıklamaya çalışırım. Hemen en başından söyleyeyim:  Hiçbir partinin fanatiği değilim. Hiçbir siyasi liderle de derin bir gönül bağım yok. Mustafa Kemal Atatürk ise bir istisnadır. Sadece ona ve fikirlerine gönülden bağlı olduğumu söyleyebilirim.

Peki, hiç düşündünüz mü?  Biz neden Atatürk'ü bu kadar çok seviyoruz diye?  Sizce sadece vatanı kurtardığı için mi? Yani çok iyi bir asker ve komutan olduğu için mi? Sanmam. Çünkü binlerce yıllık Türk tarihi, sayısız iyi asker ve komutan gördü. Tabii ki hepsinin kalbimizde, gönlümüzde yeri var. Mutlaka ki, hepsini sevgi ve saygıyla anıyoruz. Ama yine de en çok Atatürk'ü seviyoruz...

En çok Atatürk'ü seviyoruz,  çünkü sadece vatanı düşmandan temizlemedi. Bize yepyeni bir sistem kurdu. Sadece siyasi bir sistem, yani Cumhuriyet kurmadı. Benzersiz bir ekonomik model ortaya koydu. Hiç uygulanmamış bir ekonomik modelle, örneği görülmemiş başarılar sağladı. Adalet sistemini değiştirdi. Ölçü birimlerinden, eğitim sistemine, oradan tutun, seçim sistemine, devamında kadın erkek eşitliğine kadar varan, hepsi birbirinden değerli, bir çok sistem kurdu. Ve dikkat edin, biz bunları yaparken, ileri medeniyetlerin hiçbirinde bunlar yoktu! Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Krallıklarında, gizli kölelik devam etmekteydi. Bize öğretilen, ABD'de köleliğin, iç savaşla birlikte sona erdiğiydi. Ama gerçekler bundan çok farklı. 1960'lara kadar Siyahlar, üniversitelere alınmadı. Sporda ve sanatta yaptıkları göz ardı edildi. En basit haklardan bile mahrum edildiler. Toplu taşımadan faydalanamadılar. Aynı okullara gidemediler. Aynı dine mensup olmalarına rağmen, aynı mekanlarda, ibadet bile edemediler. Avrupa Krallıklarında daha vahim işlere imza attılar. 1970'lere kadar, Belçika Krallığında, siyahlar hayvanat bahçelerinde sergilendiler. İsviçre'de ise çocuklar, 1970'lerde bile hayvan gibi alınıp, satıldı.

Dönemine göre mukayese edilirse, insan hakları ve demokrasi açısından bir numaralı ülke Türkiye'dir! Şimdi bazı hadsizler Atatürk'e diktatör diyor ama diktatör dediğiniz adamın zamanında, demokrasi, insan hakları, kadın hakları gibi konularda dünyada bir numaraydık!

Şimdi başta sorduğum soruyu tekrarlayayım: Biz Atatürk'ü neden bu kadar çok seviyoruz? Çünkü Atatürk bize bir sistem kurdu. Bir sistem emanet etti.

Şimdi ise hiçbir partinin ele gelir bir sistemi yok! Hepsi lider partisi oldu! Hiç kimse parti programlarını okumuyor! Herkes liderin ağzından çıkacak sözlere kilitlenmiş durumda! Atatürk'ün kurduğu parti bile, Atatürk'ün çizdiği çizgiden çok uzak! Altı ok, sadece hamaset edebiyatında kullanılan bir sembol oldu! Değerlerin içleri boşaltıldı. Ağzı iyi laf yapan, bir avuç kurnaza kaldı ortalık!

Sorarım size, kaç taneniz, oy verdiği partinin, programını okuyarak oy verdi?  Hanginiz, desteklediği partinin tüzüğünü biliyor?

Ne ara sistemleri bıraktık ta, liderlere sarıldık?

Arkadaşlar, bu gemi böyle yürümez! Benim görevim sizleri bu konularda bilgilendirmek. Elimden geleni, ardıma koymayacağıma emin olabilirsiniz!

Yarın size, bambaşka bir sistemden bahsedeceğim. Doğrudan Demokrasi...  Bir sonraki yazım ise Chp-Yeni parti ve Yeni partinin kuruluş (kurduruluş!) sebebine dönük olacak...

Yazdıklarım, zaman zaman tadınızı kaçırabilir. Ezberlerinizi bozabilir. Ama hep farklı bir tonda, ve daima, yeni görüşler, başka perspektifler sunan yazılar olacaktır...

Sevgi ve Saygılarımla...